Olga: “Veilig leren lezen (1e maanversie) en Veilig in stapjes gebruikten we naast elkaar. Ik volgde de kernen van Veilig leren lezen en voor de moeilijk lerende kinderen gebruikte ik Veilig in stapjes. Als ik een moeilijke groep had, begon ik juist met Veilig in stapjes en dan ging je met de kinderen die het aan konden verder met Veilig leren lezen. We deden toen ook maximaal acht kernen.”

Olga: "Ja, Veilig stap voor stap hebben we voor het eerst gezien op de onderwijstentoonstelling in 2008. Dat vonden we meteen interessant. We hebben toen een voorlichting op school aangevraagd en vervolgens besloten om dit voor onze leerlingen aan te schaffen. Er zitten veel leuke dingen in, zoals de lettermuur en veel doe-activiteiten, zoals het maken van posters in de klas. Ook de wandplaten vind ik een hele verbetering. We hadden vorig jaar alleen nog niet alle materialen, dus het was zo af en toe nog wat zoeken. Dit schooljaar konden we behalve de Leerkrachtassistent met alles goed van start.”

Anita: “We gebruikten vorig schooljaar nog de Leerkrachtassistent van Veilig leren lezen, maar daar kun je niet alles mee. Terwijl het juist zo handig is om in het groot op het digibord een werkblad te kunnen laten zien. De aparte Leerkrachtassistent Veilig stap voor stap is dan ook zéér welkom!”

Olga: "Heel goed. Met name de werkboeken vind ik duidelijk. De kinderen snappen heel snel wat ze moeten doen. En ik heb veel houvast aan de handleiding.”

Anita: “De uitleg is heel helder voor de kinderen. Ze krijgen één instructie per keer. Ook op de pagina staat het helder en duidelijk uitgelegd. Ze krijgen niet te veel verschillende zaken op een pagina aangeboden.”

Els: “Het programma van de Leerkrachtassistent is ook uitnodigend: je zet het scherm aan en ze zijn geboeid. Met name het letters flitsen op het digibord vinden ze helemaal het einde.”

Anita: "Ja, we hebben kinderen in de groep met een IQ van rond de 100, maar er zitten ook kinderen tussen met een IQ van rond de 60. Soms halen onze leerlingen ook nog helemaal geen score op het AVI-lezen. Nou vind ik de AVI-toetsen ook wel pittig, zeker met de recente aanpassingen. We doen ook veel aan Ralfilezen. Het leren lezen gaat bij deze leerlingen vaak heel langzaam. En we doen natuurlijk nog meer dan alleen lezen.”

Olga: “Ik merk na kern 1 al dat de niveaus uit elkaar gaan lopen. Twee leerlingen uit de groep kunnen al lezen en die moet je juist stimuleren. Dus ik ga toetsen om te kijken op welke niveaus de kinderen uitkomen en op basis daarvan ga ik verder.”

Anita: “Ik heb drie niveaus in mijn groep en ik heb de leerlingen dan ook in drie groepjes ingedeeld. Voor de kinderen die wel wat meer aankunnen gebruik ik soms nog de oude boekjes van Veilig leren lezen, daar maak ik kopieën van. Die vragen zijn wat pittiger en daar kunnen ze dan zelfstandig mee aan de slag.”

Els: "Veilig & vlot vinden ze heel leuk: ‘Juf, ik ben al op deze bladzijde!’ En dan willen ze verder: ‘Juf, wat is dat voor een letter?’ Ook de zandloper vinden ze heel interessant. Ze willen echt tot de laatste korrel lezen! En dan zou je denken dat dit stressverhogend werkt, maar deze materialen stimuleren juist. Zo’n zandloper ervaren ze niet als bedreigend. Het is ook maar hoe je het als leerkracht brengt, denk ik.”

Olga: “Onze leerlingen gaan met hele grote verschillen naar groep 4. Van de hele groep met vijftien kinderen gingen er vorig jaar vier over die op het minimale AVI-niveau konden lezen. De rest scoorde nog niet op AVI-niveau. Maar ze konden wel allemaal lezen! Dus in vergelijking met voorgaande jaren vind ik toch dat ze beter kunnen lezen.”

Anita: “Ja, je ziet dat ze er toch uitkomen. Ze pikken bij het lezen de letters snel op. En als het niet gaat, dan ga ik met de desbetreffende leerling gewoon weer terug naar de vorige kern. Acht kernen is ook mooi overzichtelijk voor deze kinderen, meer redden ze niet in een schooljaar.”

Els: “We blijven goed op schema en dat vind ik al een hele prestatie. Je krijgt soms kinderen die gefrustreerd van de basisschool komen en denken niks te kunnen. Dan ga je testen op welk niveau ze ongeveer zitten en dan zie je dat ze wel degelijk wat kunnen. En dat is goed voor hun zelfvertrouwen!”